Juliusz Słowacki

Był to wielki poeta tuż po Adamie Mickiewiczu w tej samej epoce. Urodził się 4 września 1809 roku w Krzemieńcu. Mimo, że na samym początku uznawał jako swój autorytet Adama Mickiewicza , to potem zaczął pałać do niego wielką nienawiścią. Bardzo szybko zmarł mu ojciec i jego matka zaczęła spotykać się z doktorem Becu. Potem miał za złe Mickiewiczowi za to, że w swoim dziele, czyli „Dziadach” zawarł tę postać w sposób bardzo negatywny. Niestety Juliusz Słowacki został tak jak Adam Mickiewicz skazany na Wielką Emigrację, gdzie powstała książka „Hugo”. Słowacki mimo tego, że był naprawdę młody, to nie zmieniło to faktu, że jego twórczość stała się niezwykle bogata i piękna. To właśnie on napisał jakże znaną wszystkim „Balladynę”, a także jego dziełem jest „Kordian”. Właśnie te utwory są tak bardzo znane, gdyż tak jak przystało na wielkiego poetę omawiane jako lektury w szkole. Słowacki podobnie jak większość twórców epoki romantyzmu niestety, ale nie był szczęśliwy w miłości. Miał swoją miłość niespełnioną. Jednakże mimo tego, być może właśnie to doświadczenie miłości, która nigdy nie mogła być zrealizowana dało mu taka wielka pasję w dziełach. Wraz z Adamem Mickiewiczem i innymi znanymi artystami spotykali się na wieczorkach, gdzie odbywał się wieczór poezji, tzw. improwizacja, czyli mówienie wierszem, bez kompletnego przygotowania. Niestety po pewnym czasie zachorował na suchoty. Zmarł 3 kwietnia 1849 roku w Paryżu. Jego ciało zostało przeniesione do Polski.